نگرانی خریدار: دو محموله بسیار متفاوت در یک دسته بندی.خریدارانی که هم پودر رزین و هم گرانول پلیمری را بسته بندی می کنند، ممکن است وسوسه شوند که از یک نوع بشکه برای هر دو استفاده کنند. با این حال، این دو رفتار متفاوتی دارند و ساختاری که از پودر رزین ریز محافظت می کند، همیشه مناسب گرانول های روان نیست. برای بشکه فیبری پودر رزین، ساختار صحیح از شکل ذرات حاصل می شود، نه از نام خانوادگی محصول.
این راهنما این دو محموله را از هم جدا می کند، ریسک بسته بندی مربوط به هر کدام را مشخص می کند و نشان می دهد که چگونه ساختار و آستر باید برای یک درجه خاص انتخاب شوند.
پودرهای رزین مواد ریز و متراکمی هستند که می توانند کیک شوند و اغلب به رطوبت حساس هستند. گرانول های پلیمری گلوله های درشت تر و روان تری هستند که رفتار متفاوتی دارند و رطوبت کمتری در واحد حجم جذب می کنند. رفتار دادن به آنها به عنوان یک محموله، هر دو تفاوت را پنهان می کند.
اثر عملی بر روی آستر و ساختار حمل و نقل است. پودر ریز به آستر با مانع بالاتر و چیدمانی که در برابر تراکم مقاومت می کند نیاز دارد، در حالی که گرانول ها به ساختاری محکم نیاز دارند که وزن را در حین حمل و نقل تحمل کند بدون اینکه به همان مانع نیاز داشته باشد.
| ویژگی | پودر رزین | گرانول پلیمر |
|---|---|---|
| اندازه ذرات | ریز | درشت / گلوله |
| حساسیت به رطوبت | بالاتر | پایین تر |
| رفتار جریان | می تواند متراکم و کیک شود | روان |
| خطر نشت درز | بالاتر | پایین تر |
چگالی حجمی نیز بسته به درجه متفاوت است، بنابراین وزن پر کردن در هر بشکه باید از ماده واقعی تأیید شود تا اینکه از دسته بندی فرض شود.
پودر رزین ریز از درزها عبور می کند و در صورت جذب رطوبت می تواند کیک شود و کیک شدن هم پر کردن و هم پردازش بعدی را پیچیده می کند. بنابراین، آستر مانع مرکزی است و باید به طور کامل برای بستن مسیر درز مهر و موم شود.
تراکم ریسک دوم است. پودر ریز ته نشین می شود و به آستر و دیوار فشار می آورد، بنابراین دیوار سفت به بشکه کمک می کند تا شکل خود را حفظ کند و مهر و موم آستر را تحت کنترل نگه دارد. در جایی که پودر به رطوبت حساس است، آستر کامپوزیت یا فویل انتخاب عملی است.
گرانول های پلیمری آزادانه جریان می یابند، بنابراین به همان روش کیک نمی شوند، اما وزن ثابتی را بر پایه بشکه وارد می کنند و می توانند در حین حمل و نقل جابجا شوند. بنابراین، ساختار باید برای بار حمل و نقل و پایداری انتخاب شود تا برای مانع بالا.
رطوبت سطح هنوز برای برخی از درجه ها مهم است، زیرا حتی مقدار کمی آب روی گرانول می تواند بر پردازش بعدی تأثیر بگذارد. یک آستر استاندارد اغلب کافی است، به شرطی که بشکه بسته و خشک بماند، اما نیاز باید با ماده تأیید شود.
برای پودر رزین، یک آستر با مانع بالاتر، کاملاً مهر و موم شده، در بشکه ای با دیوار سفت و کف تقویت شده انتخاب کنید. برای گرانول های پلیمری، یک آستر استاندارد با دیواره قوی و کف مناسب برای وزن پر کردن معمولاً کافی است. در هر دو مورد، ظرفیت باید با حجم پر کردن مطابقت داشته باشد تا فضای سر کنترل شود.
در جایی که یک کارخانه چندین درجه را در یک خط بسته بندی می کند، حفظ دو پیکربندی استاندارد، یکی با تمرکز بر مانع و دیگری با تمرکز بر حمل و نقل، تعویض ها را ساده می کند و احتمال رسیدن بشکه نامناسب به پر کردن را کاهش می دهد.
از آنجایی که پودرهای رزین و گرانول های پلیمری در چگالی حجمی متفاوت هستند، همان بشکه اسمی وزن های متفاوتی را برای هر کدام نگه می دارد و وزن پر کردن به نوبه خود تقاضای ساختاری را تعیین می کند. پر کردن سنگین تر به پایه و دیوار فشار بیشتری وارد می کند، بنابراین بشکه ای که به درستی برای گرانول سبک انتخاب شده است، ممکن است برای پودر متراکم حاشیه ای باشد.
رویکرد عملی این است که ابتدا چگالی حجمی و وزن پر کردن هدف در هر بشکه را تأیید کنید، سپس حجم پر کردن را محاسبه کرده و فضای سر را در نظر بگیرید. از آنجا، قطر و ارتفاع مطابقت داده می شوند و دیوار و کف برای بار حاصل و روش حمل و نقل انتخاب می شوند.
ثبت این استدلال برای هر درجه، سفارش بعدی را سریعتر می کند و احتمال استفاده از ساختاری که برای یک محصول مناسب است برای محصولی سنگین تر یا ریزتر را کاهش می دهد. در جایی که یک کارخانه بسیاری از درجه ها را بسته بندی می کند، دو یا سه پیکربندی استاندارد معمولاً کل محدوده را پوشش می دهند.
هر پیکربندی که استفاده می شود، مشخصات باید وزن پر کردن، چگالی حجمی و شکل ذرات را نام ببرد، به طوری که تغییر درجه بدون توجه باقی نماند و بشکه ای که دیگر با محموله خود مطابقت ندارد باقی نماند.
برای انتخاب ساختار مناسب، وزن پر کردن در هر بشکه، چگالی حجمی، شکل ذرات، حساسیت به رطوبت و روش حمل و نقل را تأیید کنید. نام ماده، وزن بار در هر بشکه، چگالی، روش حمل و نقل، نیاز به آستر و بازار مقصد را ارسال کنید، و تامین کننده می تواند آستر، دیوار و کف مناسب برای درجه خاص به جای دسته بندی را توصیه کند.
نگرانی خریدار: دو محموله بسیار متفاوت در یک دسته بندی.خریدارانی که هم پودر رزین و هم گرانول پلیمری را بسته بندی می کنند، ممکن است وسوسه شوند که از یک نوع بشکه برای هر دو استفاده کنند. با این حال، این دو رفتار متفاوتی دارند و ساختاری که از پودر رزین ریز محافظت می کند، همیشه مناسب گرانول های روان نیست. برای بشکه فیبری پودر رزین، ساختار صحیح از شکل ذرات حاصل می شود، نه از نام خانوادگی محصول.
این راهنما این دو محموله را از هم جدا می کند، ریسک بسته بندی مربوط به هر کدام را مشخص می کند و نشان می دهد که چگونه ساختار و آستر باید برای یک درجه خاص انتخاب شوند.
پودرهای رزین مواد ریز و متراکمی هستند که می توانند کیک شوند و اغلب به رطوبت حساس هستند. گرانول های پلیمری گلوله های درشت تر و روان تری هستند که رفتار متفاوتی دارند و رطوبت کمتری در واحد حجم جذب می کنند. رفتار دادن به آنها به عنوان یک محموله، هر دو تفاوت را پنهان می کند.
اثر عملی بر روی آستر و ساختار حمل و نقل است. پودر ریز به آستر با مانع بالاتر و چیدمانی که در برابر تراکم مقاومت می کند نیاز دارد، در حالی که گرانول ها به ساختاری محکم نیاز دارند که وزن را در حین حمل و نقل تحمل کند بدون اینکه به همان مانع نیاز داشته باشد.
| ویژگی | پودر رزین | گرانول پلیمر |
|---|---|---|
| اندازه ذرات | ریز | درشت / گلوله |
| حساسیت به رطوبت | بالاتر | پایین تر |
| رفتار جریان | می تواند متراکم و کیک شود | روان |
| خطر نشت درز | بالاتر | پایین تر |
چگالی حجمی نیز بسته به درجه متفاوت است، بنابراین وزن پر کردن در هر بشکه باید از ماده واقعی تأیید شود تا اینکه از دسته بندی فرض شود.
پودر رزین ریز از درزها عبور می کند و در صورت جذب رطوبت می تواند کیک شود و کیک شدن هم پر کردن و هم پردازش بعدی را پیچیده می کند. بنابراین، آستر مانع مرکزی است و باید به طور کامل برای بستن مسیر درز مهر و موم شود.
تراکم ریسک دوم است. پودر ریز ته نشین می شود و به آستر و دیوار فشار می آورد، بنابراین دیوار سفت به بشکه کمک می کند تا شکل خود را حفظ کند و مهر و موم آستر را تحت کنترل نگه دارد. در جایی که پودر به رطوبت حساس است، آستر کامپوزیت یا فویل انتخاب عملی است.
گرانول های پلیمری آزادانه جریان می یابند، بنابراین به همان روش کیک نمی شوند، اما وزن ثابتی را بر پایه بشکه وارد می کنند و می توانند در حین حمل و نقل جابجا شوند. بنابراین، ساختار باید برای بار حمل و نقل و پایداری انتخاب شود تا برای مانع بالا.
رطوبت سطح هنوز برای برخی از درجه ها مهم است، زیرا حتی مقدار کمی آب روی گرانول می تواند بر پردازش بعدی تأثیر بگذارد. یک آستر استاندارد اغلب کافی است، به شرطی که بشکه بسته و خشک بماند، اما نیاز باید با ماده تأیید شود.
برای پودر رزین، یک آستر با مانع بالاتر، کاملاً مهر و موم شده، در بشکه ای با دیوار سفت و کف تقویت شده انتخاب کنید. برای گرانول های پلیمری، یک آستر استاندارد با دیواره قوی و کف مناسب برای وزن پر کردن معمولاً کافی است. در هر دو مورد، ظرفیت باید با حجم پر کردن مطابقت داشته باشد تا فضای سر کنترل شود.
در جایی که یک کارخانه چندین درجه را در یک خط بسته بندی می کند، حفظ دو پیکربندی استاندارد، یکی با تمرکز بر مانع و دیگری با تمرکز بر حمل و نقل، تعویض ها را ساده می کند و احتمال رسیدن بشکه نامناسب به پر کردن را کاهش می دهد.
از آنجایی که پودرهای رزین و گرانول های پلیمری در چگالی حجمی متفاوت هستند، همان بشکه اسمی وزن های متفاوتی را برای هر کدام نگه می دارد و وزن پر کردن به نوبه خود تقاضای ساختاری را تعیین می کند. پر کردن سنگین تر به پایه و دیوار فشار بیشتری وارد می کند، بنابراین بشکه ای که به درستی برای گرانول سبک انتخاب شده است، ممکن است برای پودر متراکم حاشیه ای باشد.
رویکرد عملی این است که ابتدا چگالی حجمی و وزن پر کردن هدف در هر بشکه را تأیید کنید، سپس حجم پر کردن را محاسبه کرده و فضای سر را در نظر بگیرید. از آنجا، قطر و ارتفاع مطابقت داده می شوند و دیوار و کف برای بار حاصل و روش حمل و نقل انتخاب می شوند.
ثبت این استدلال برای هر درجه، سفارش بعدی را سریعتر می کند و احتمال استفاده از ساختاری که برای یک محصول مناسب است برای محصولی سنگین تر یا ریزتر را کاهش می دهد. در جایی که یک کارخانه بسیاری از درجه ها را بسته بندی می کند، دو یا سه پیکربندی استاندارد معمولاً کل محدوده را پوشش می دهند.
هر پیکربندی که استفاده می شود، مشخصات باید وزن پر کردن، چگالی حجمی و شکل ذرات را نام ببرد، به طوری که تغییر درجه بدون توجه باقی نماند و بشکه ای که دیگر با محموله خود مطابقت ندارد باقی نماند.
برای انتخاب ساختار مناسب، وزن پر کردن در هر بشکه، چگالی حجمی، شکل ذرات، حساسیت به رطوبت و روش حمل و نقل را تأیید کنید. نام ماده، وزن بار در هر بشکه، چگالی، روش حمل و نقل، نیاز به آستر و بازار مقصد را ارسال کنید، و تامین کننده می تواند آستر، دیوار و کف مناسب برای درجه خاص به جای دسته بندی را توصیه کند.